Sahil boyundayım, elimde makinem, açıkta kırmızı geminin siyahı.
Aklım şen şakrak, geçmişten geleceğe enstantaneler sıralıyor,
gelmişinden geçmişine.
Dalgalar betonlara vurdukça ben boynumu aşar yükseklikteler. İlk duvarda kırılıyorlar lakin arkaları boş değil.
Siyah gemi günlerdir açıkta. Merakım yok, kırmızıyı yolculadık. Dönüş yolunda adımlarım ağır, yaşamla sohbet güzel, martılar coşkulu.
Zihnimde enn sevdiğim kadın.
Disco bana doğru koşuyor, az önce martılarla oynaştaydı farkedince yanaştı,
bakışları, sev beni diyor.
Önce ilgilenmiyorum. O havlamaya ayarlı ve başlıyor. Gülüyorum ve elbette oyun da olsa kıyamıyorum,
oturdum, yanaştı bir kez daha,
ve eylem sevmeye dair.
Onunla vedalaşıyorum. O sırada gözüm öndeki ve yüksek binamızın en üst katına takılıyor. Bir fotoğraf önüme düşüyor. Orası en sevdiğim kat, manzara muhteşem. Yatak odası full deniz. İlk kez dün sahil boyu yürürken ve dalgalara bakarken ve geçirdiğimiz enfes günleri düşünürken bir anda durdum.
Ömrümü enn sevdiğim kadınla o katta geçirsem sonsuza kadar,
dedim.
Bu anlık bi duyguydu, ama çokkk güzeldi. O nedenle fotoğrafı buldum ve yazının baş köşesine koydum. İleriki zamanlarda o emekli olunca mesela,
yeniden o binadaki o kata geçebiliriz, diye düşündüm.
Hayal ettim.
Ve enn sevdiğim kadını ne kadar çok sevdiğimin altını bi kez daha çizdim.
Bugün gün pırıl pırıl, dalgalar kırılırken köpüklü ama dünkü kadar coşkun değil. Güneşse muhteşem. Kendimi sokağa atacağım,
deniz boyu yürüyeceğim...
ve kendimi bir kafeteryada şımartacağımsa kesin.
Hayallerim köpük köpük,
fotoğraf makinemle çok oynadım ve onu bir gözden geçirmem gerek.
Kahve çekirdeklerini öğütüp şımartsam mı kendimi diye düşünüyorum. Deniz kıyıda köpüklü, ardı sakin, güneş enfess...
O halde hurra!
İstikamet sahil boyunca dans...
Güneşe sevgiler, köpüklerle dans eden martılara çokkk alkış,
Fotoğraf yok,
saat 11.55,
birden, bi kaç dakikalığına, onsuz olmak geldi içimden...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder