Olağanüstü Bir Gün

Şimdilik kısaca...

Yemin töreni için sabah erkenden kardeşle yola çıkıyoruz. İstikamet Amasya. Orada bizi bekleyen bir asker var; benim küçük oğlum, o uzun boylu yakışıklı bir dev. Askerliğe veda zamanı, tezkere bizi bekliyor. Üç harfli sabahın derinliğine doğru uçuyor, bu kez daha özenli sürücü, ceza tuzaklarına düşmeyecek.

Sürücü sabah çorbasını yola çıkmadan ve bizim mahalleden henüz ayrılmamışken içti, benim başka planlarım var. Yol keyifle akıyor. Tugaya yaklaşıyoruz, zamanlamamız yine muhteşem. Arabayı park ediyor, tugayımdan içeri bir kez daha adım atıyoruz. Tören alanına kadar insan öbeği, anneler, babalar, kardeşler, halalar, teyzeler, yavuklular ve aile büyükleri coşkulu. Alan koskocaman, tezkere alacak asker birlikleri muhteşem, birazdan tören alanını dolduracaklar. Düzenli bir biçimde gelmeye başlıyorlar ki beni bile şaşırtıyorlar; sanki kısa dönem askerleri değiller, çakı gibiler ve muhteşemler. Buradan hemen bir sıçrama yapıp günün bu anını biraz ileri sarıyorum.

Birliklerse koca alandalar ve muhteşem ve yakışıklılar. Biz şeref locasındayız kardeşle birlikte... Yerimiz ayrılmış.

Evet özeliz!

Alandaki askerler muhteşem, bunlar daha dün acemiydiler dense kimse inanmaz, ilerde bir tank var kullanılmıyor, tankçıya göz işareti yapıyor, karşılıklı gülümsüyoruz ve bu anı ben dışında kimse görmüyor.

Birlikler yerleşti, İstiklal Marşı muhteşem söyleniyor. Sonra ödül töreni başlıyor. Adı anons edilen Buraneros yerinden kalkıyor, gururlu adımlarla tören alanında yürüyor ve işaretlenmiş yerde duruyor, yüzü halka ve protokole dönük. Tugay komutanı orgeneral yanaşıyor, tiribünler pür dikkat, elinde çok özenle yapılmış iki ayrı kapaklı dosya var ve o iki kapağın sağında ve solunda 20 yaşındaki Buraneros ile 25 yaşındaki tezkereci oğlu var. İnsan gözüne yaşlar yaklaşıyor. Oğlu uzun boylu çok yakışıklı bir dev. Komutan enfes hazırlanmış dosyaları Buraneros'a uzatıyor ve poz için Buraneros'un yanında yerini alıyor, elindeki baba oğullu enfes çerçevelenmiş ve çok farklı aralıklara, uzun zamanlara ait iki kişilik fotoğrafa davet ediyor. Sonra muhteşem bir alkış tufanı... Aynı tugayda farklı zamanlarda askerlik yapmış bir baba oğul, tekler, benzerleri yok, komutan Buraneros'la bir fotoğraf daha çektiriyor, Buraneros çok teşekkür ediyor ve protokole doğru yürüyüp muhteşem bakışlar arasında koltuğunun diğerinde oturmakta olan kardeşinin yanına gururla oturuyor. Amca bu süreçte bu çok zor rastlanacak özel anın fotoğraflarını -telefonundan- ve oturmakta olduğu protokol koltuğundan da gururla çekiyor aile ve dostlar için,

ve bir canlı yayındaymışçasına paylaşıma sunuyor onları, elbette...